مدیریت حراست

یا جواد الائمه! بعد از تو، دنیا سرگردان است و شادمانی رنگ باخته، شهادت به مقامِ والایت غبطه می‏خورد و دل‏ های سوگوار، جز اشک و آه، حرفی ندارند. شانه ‏های آسمان، از یاد آوری سیمای روحانی‏ات می‏لرزد و بغضِ ناشناخته‏ ای گلوی زمین را می‏فشارد و دوریِ تو، چونان رعد، افلاک را به آتش می‏کشد.

مولا جان، ای که دعایت در سحرگاهانِ نیایش، موجب نزول برکات است و عبادتت در دلِ شب‏ هایِ اِستغاثه، مایه‏ ی پراکندگی نفحات قدسی! محراب‏ خالی، اشک‏ های آسمان و بغض فرو خورده‏ ی افلاکیان، بهانه ‏ی سوگوارای داغداران تو است.

آن روز، بغداد بود و نهمین خورشید ولایت که غریبانه به همجواری «جد» غریبش می‌رفت و اینک مائیم و ستاره‌های سوخته‌ای که همچو داغی بر آلاله‌های جوانِ دشت، ریخته‌اند…

شهادت مظلومانه جوانترين شمع هدايت و نهمين بحر کرامت، تسليت و تعزيت باد